Integracja danych dla AI: twoje zespoły znajdują odpowiedzi, zamiast szukać

Pracownicy tracą mniej czasu na szukanie informacji, a mniej danych trzeba ręcznie przepisywać z systemu do systemu. Dziś odpowiedź na pytanie klienta albo problem technika często leży w udziale plików, starym zgłoszeniu albo w skrzynce jednej doświadczonej osoby. Gdy te źródła są podłączone, asystent ją znajduje i pokazuje, skąd pochodzi. Agenci opisani na naszych stronach o zastosowaniach w zarządzaniu wiedzą i przetwarzaniu dokumentów mają wtedy dane, których potrzebują.

Ochrona danych jest na szczycie listy obaw, dlatego uprawnienia są na pierwszym miejscu. W badaniu Bitkom z 2026 roku 45% firm korzystających z AI wskazuje jako barierę obawę, że dane firmy trafią w niepowołane ręce. Wyszukiwarka ignorująca uprawnienia SharePoint sprawiłaby, że ta obawa stałaby się faktem, dlatego każda odpowiedź i każde działanie agenta odbywa się z uprawnieniami osoby, dla której jest przeznaczone.

• Mniej czasu na szukanie: odpowiedzi z SharePoint, udziałów plików i zgłoszeń, ze wskazanym źródłem
• Mniej powtarzających się pytań do kilku ekspertów, którzy wiedzą, gdzie co jest
• Nowi pracownicy szybciej stają się produktywni, bo mogą zapytać system, zamiast czekać na kolegę
• Klienci szybciej dostają odpowiedź, bo obsługa znajduje ją, gdy klient jest jeszcze na linii
• Agenci, którzy sprawdzają i wprowadzają dane w ERP, CRM i DMS, z uprawnieniami osoby, w imieniu której działają, i z zatwierdzeniem tam, gdzie to ważne

W większości firm odpowiedzi są rozproszone po udziałach plików, witrynach SharePoint, systemie ERP, narzędziu do zgłoszeń i skrzynkach pocztowych. Ten sam dokument istnieje w pięciu wersjach, niektóre foldery są przypadkiem otwarte dla wszystkich, i nikt nie wie, który arkusz jest aktualny. Model postawiony na takich danych odpowiada pewnie, ale z niewłaściwego źródła.

Dlatego zaczynamy od danych, a model przychodzi później: które źródła odpowiadają na które pytania, która wersja obowiązuje, kto może co zobaczyć i jak zmiany trafiają do systemu.

Dokumenty takie jak instrukcje, umowy, regulaminy i dawne zgłoszenia trafiają zwykle do indeksu wyszukiwania, podzielone tak, żeby warunki i tabele pozostały razem, a obok zapisywane są uprawnienia z systemu źródłowego. Dane, które zmieniają się z minuty na minutę albo nie mogą być kopiowane, takie jak stany magazynowe, zamówienia czy rekordy klientów, lepiej czytać bezpośrednio przez zatwierdzone narzędzia z własnymi zasadami dostępu. Większość systemów potrzebuje obu podejść.

• Uprawnienia z SharePoint, udziałów plików albo dostawcy tożsamości stosowane przy wyszukiwaniu, żeby nikt nie zobaczył odpowiedzi z dokumentu, którego nie może otworzyć.
• Zmienione dokumenty są ponownie indeksowane, a usunięte znikają z indeksu, żeby nie zostawały nieaktualne odpowiedzi.
• Dane osobowe obsługiwane według uzgodnionych zasad: wyłączone, pseudonimizowane albo ograniczone do osób, które mogą je widzieć.
• Dostęp do zapisu, tam gdzie agenci go potrzebują, tylko przez narzędzia z zatwierdzaniem i logami.

Indeks, model embeddingów (model, dzięki któremu tekst można przeszukiwać po znaczeniu) i konektory działają tam, gdzie mogą trafić twoje dane: na twoim własnym koncie w chmurze albo na twoich własnych serwerach. Nic nie jest kopiowane do zewnętrznej usługi, dopóki tak nie zdecydujesz.

Zanim asystent komukolwiek odpowie, testujemy samo wyszukiwanie: czy dla prawdziwych pytań twoich zespołów zwraca fragment z odpowiedzią i czy ukrywa to, czego dana osoba nie może zobaczyć? Te testy zostają przy systemie i uruchamiają się ponownie, gdy zmieniają się źródła, podział dokumentów albo modele.

Budujemy to dla firm, które chcą asystentów albo agentów na własnych dokumentach i systemach, ale mają dane rozproszone, zdublowane albo zamknięte za uprawnieniami, oraz dla zespołów IT, które utrzymują to po zakończeniu projektu.